Συνολικές προβολές σελίδας

Παρασκευή, Δεκεμβρίου 23, 2016

Η Ώρα Ήρθε!


Ένα κεφάλαιο έκλεισε κι άνοιξε άλλο νέο,
τί κι αν δεν είμαι ποιητής, ακούστε με σας λέω!
Μετά θεριού Τραϊανού, προφήτης δεν θα υπάρξει,
αφού για όσα μέλλονται, τα έχει όλα γράψει!
Αρκεί το λόγο του καθείς, καλά να τον διαβάσει,
με την καρδιά και με τον νου, σφιχτά να αγκαλιάσει.
Τότε και μόνο θα μπορεί να την κατανοήσει,
αυτή τη τόσο καθαρή, εικόνα που ‘χει χτίσει.
Όσοι διστάζουνε να δουν τα πράγματα ως έχουν,
με παρωπίδες προχωρούν και τίποτα δε βλέπουν.
Μα όσοι έχουν ανοιχτά τα μάτια της καρδιάς,
όσοι το χέρι βάζουνε στο λόγο της φωτιάς,
μπορούν να δουν, μπορούν ν’ ακούν, και να κατανοήσουν,
κι ως άνθρωποι ελεύθεροι το σκότος να νικήσουν!

Όλης της γης οι Έλληνες, όλοι οι τρελαμένοι,
φυλάσσονται εν αγνοία τους από την Ειμαρμένη,
γιατί ήρθε πλέον ο καιρός για να λογαριαστούμε,
Ελλήνων αρχέγονοι εχθροί, για πάντα να χαθούνε.
Όλοι οι βάρβαροι της γης, τα λάθη θα πληρώσουν.
Τις φυλακές που έχτισαν, θα πρέπει να βιώσουν.
Μα για να γίνει η κάθαρση, καθόλα οριστική,
η των Ελλήνων έγερση, πρέπει να προηγηθεί.
Ήρθε η ώρα μας λοιπόν, ήρθε η άγια ώρα!
Στη μάνα γη των πιο τρελών, αρχίζουνε τα βόλια!
Ακούσατε τη σάλπιγγα, τη θριαμβευτική!
Προοιωνίζει θρίαμβό, τη Νίκη τη τελική!

Πείτε λοιπόν για να χαρούν,
σ’ όλους τους πονεμένους!
Πείτε λοιπόν για να εγερθούν,
σ’ όλους τους τρελαμένους!
Αυτό που τώρα δα ακούν,
είν’ η γεύση του μένους!
Ήταν γραμμένο δηλαδή,
πως το δυο χιλιάδες δεκάξι,
σίγουρα και ανεπιστρεπτί,
η Νέα Υόρκη θα «βουλιάξει».
Και μέχρι να έρθει το δυο,
χιλιάδες δέκα εννιά.
πλέον θα το λέμε αυτό,
στα κυριολεκτικά.
Από παιδί κι από τρελό
μαθαίνεις την αλήθεια.
Κι αν συνδυάζει αυτά τα δυο,
με άκρατα μεθύσια,
τότε τον πάμε στο γιατρό
για τρέλα υπέρ βουνίσια!
«Μεθυσμένος αναγνώστης,
περίπτωση ειδική»,
μα θα ‘λεγε ένας γνώστης,
«χεριά ψηλά γιατροί!».
Πλέον εισερχόμαστε στη τελική ευθεία,
της τελικής επέλασης ελεύθερη πορεία.
Τελειώνει πλέον η σιωπή, κι αρχίζει η «φλυαρία»,
αρχίζει η αναμενόμενη, χρυσή εννιαετία.
Πλέον καθορίζουμε εμείς την ιστορία,
τα όπλα ακονίζουμε πάμε για εκστρατεία,
να φέρουμε δια παντός σε κάθε κοινωνία,
εκ λαού αριστοκρατών, χρυσή δημοκρατία,
δικαίως κυβερνώμενη με αξιοκρατία,
αεί θεμελιωμένη, εις την μητριαρχία!
Αγαπητέ μου Παναγή, άλλο μη μας ποτίσεις,
τα στάχυα που μας είχες πει, αν θέλεις να θερίσεις.
Αλλιώς τα στάχυα θα πνιγούν, κι οι ρίζες θα μουλιάσουν,
και οι καρποί τους θα χαθούν, πριν καν να ωριμάσουν.
Πλέον τα έχεις όλα πει, όλα τα έχεις γράψει,
και μόνο μέλει να συμβεί, αυτά να γίνουν πράξη.
Πλέον τα έχουμε όλα δει, τα έχεις όλα φωτίσει,
αρκεί ψυχής φωνή να βγει, κι ο κόσμος να ξυπνήσει.
Πλέον οι αναγνώστες σου, το τόξο πια λυγίζουν
και με τον φλέγον λόγο σου, τον λόγο τους οπλίζουν.
Πλέον οι αναγνώστες σου, μπορούνε και βαδίζουν
κι άθελα κι εν αγνοία τους τη Τρίαινα ορίζουν.
Μα για να γίνει τ’ όνειρο από τα λόγια πράξη,
να υψωθεί η Τρίαινα και τον ντουνιά να αλλάξει,
μες του Υδροχόου τα νερά θα πρέπει να βουλιάξει,
να βαπτιστεί και να λουστεί τα όπλα σου ν’ αρπάξει.
Κι αφήνοντας προς το παρόν το διάβασμα στην άκρη,
να πάρουμε τα όπλα σου εις τη δική μας ράχη.
Ήρθε επιτέλους ο καιρός να αλλάξουμε τη φάση,
για να μπορέσει ο καρπός, να βγει να ωριμάσει.
Άσε λοιπόν το πότισμα, η ρίζα να αναπνεύσει,
να δυναμώσει το κορμό, και το καρπό να θρέψει.
Κι ό,τι παράσιτο κι αν δεις ξεκίνα να εξοντώνεις.
Κι ό,τι ως δέντρο αντιληφθείς, ξεκίνα να αραιώνεις.
Όλ’ οι αναγνώστες σου μαζί, και ο καθένας χώρια,
γραπτά να καταθέσουμε και με δικά μας λόγια,
για ό,τι εννοήσαμε, επί της θεωρίας,
σε άσκηση να προβούμε, περί αυτογνωσίας.
Της όπλισης ν’ αρχίσουμε, τη διαδικασία,
κοινωνικής αφύπνισης να κάνουμε εκστρατεία.

Να γίνει τ’ όνειρο ζωή  και πράξη η θεωρία.
Εσχάτως και οριστικώς, να κάψουμε τη Τροία!
Κι επειδή έχουμε φτάσει στους έσχατους καιρούς,
η όπλιση πλέον αφορά, όλους τους κουζουλούς.
Όχι δηλαδή μόνο, τους Έλληνες Πολίτες,
μα κάθε κράτους τους τρελούς, και τους κοσμοπολίτες.
«Μα γιατί» θα πει κανείς,
μόρτης ή νομοταγής.
Δε το πε μα, λέω εγώ,
να γράφω μια κι όχι δυο:
«Τί είν΄αυτά που τσαμπουνάς;
Ποιος είσαι εσύ για να μιλάς;
Γιατί να γράψουμε εμείς
και όχι ο καθηγητής;
Αν δέχεσαι το λόγο του
και από αυτόν μαθαίνεις,
σ’ όποιον γνωρίζεις δώσ’ τον του
χωρίς να επεμβαίνεις.
Έχει αυτός το τρόπο του,
γνωρίζει τί θα κάνει.
Θέλει απλά το χρόνο του
τους κόπρους να ξεκάνει.
Σ’ όποιον τον έχει γνωρίσει,
το έχει αποδείξει:
Είν’ ηγέτης πνευματικός
των Ελλήνων στρατηγός.
Και τώρα εμφανίζεσαι
εσύ απ’ το πουθενά,
αναίτια ισχυρίζεσαι
και δήθεν ποιητικά,
πως ήρθε η ώρα μας μάς λες
και δίνες και συμβουλές.
Και που τις δίνεις ωρέ, ΠΟΥ;
Στον ίδιο τον Τραϊανού;
Συ στο στρατηγό προτείνεις
και κατεύθυνση του δείχνεις;
Τί πίνεις ωρέ και δε μας δίνεις,
τόσο μαλάκας για να γίνεις;
Παρόλο που χωρίς αυτόν,
δε ξέρεις τί να κάνεις,
σε μπαρ χαμένων ποιητών
τον ξύπνιο παριστάνεις.
Για λέγε πόσα θες λοιπόν
το νου μας να τρελάνεις;
Σαν τη τσουτσού πετάγεσαι
να πεις μια μαλακία
Σαν εμποράκος ψεύδεσαι
πουλάς και προφητεία.
Σαν εξυπνάκιας έρχεσαι,
τη μπούρδα σου να πεις.
Σ’ αυτόν που φώτα σ’ έδωσε,
το παίζεις ποιητής;
Βγάλε το σκασμό λοιπόν
και δώσε απλά ένα παρόν.
Βγάλε εσαεί το σκασμό,
για να δείξεις σεβασμό.
Μόνο ένα ευχαριστώ,
είναι δεόντως αρκετό.
Τίποτ’ άλλο να μη πεις
όπως κάνει κι ο «κωστης».
Κι από εδώ και στο εξής,
ως νεροκουβαλητής,
τον λόγο του να σηκώσεις,
που ‘ν’ το νερό της γνώσης,
κι ευθέως να διαδώσεις,
χωρίς δήθεν «ζυμώσεις».
Αυτό πρέπει να κάνουμε,
όσοι αναγνωρίζουμε,
στο λόγο του Τραϊανού,
τα δίκαια του λαού.
Όλοι όσοι συμφωνούμε
στις λύσεις που προτάσσει,
πρέπει να προσπαθούμε,
το φράγμα σιωπής να σπάσει,
κι εις πάσα γη ν’ ακουστούνε,
ο κόσμος να χαλάσει.
Έτσι ώστε να μπορέσει,
της γνώσης η πηγή,
για όλους ν’ αποτελέσει,
εν δυνάμει επιλογή.
Κι όταν γίνουμε πολλοί
οι φίλοι κι αδελφοί του,
κι όλος ο κόσμος θα μπορεί
ν’ ακούσει τη φωνή του,
θα μαζευτούμε στη στιγμή
κάτω απ’ τη κορφή του.
Αυτό μονάχα μας αρκεί:
«απλά να αυξηθούμε»,
μπροστά ο ίδιος για να βγει
κι όλοι να τον δεχτούμε.
Ο ίδιος ξέρει να μετρά
κι όταν θα έρθει η ώρα,
τότε απλά θα βγει μπροστά
και θα τα αλλάξει όλα.
Ο ίδιος ξέρει ακριβώς
και το πότε και το πως,
για να μας καθοδηγήσει
και αν μας το ζητήσει,
όλοι μας θα μαζευτούμε,
...κι έλα τότε να τα πούμε.
...Οπότε, γαρ και το λοιπόν
κι εν κατακλείδι αυτών,
τουτέστιν και συνοπτικώς,
ευγενικά  κι επιεικώς,
όντας υπομονετικός,
κράτα αυτό οριστικώς:
«Άδειασέ μας τη γωνιά
πριν για σένα είναι αργά
και τη τρίαινα που φέρεις
βάλτην»...»  ...ώπα ώπα μεγάλε!
φρένο και πιπέρι βάλε!
Πολλά μου τα έσυρες, πολλά και μαζεμένα.
Χωρίς ανάσα έβγαλες, γλώσσα τρανή σ’ εμένα.
Πριν απαντήσω επ’ αυτή, άκου πρώτα συμβουλή:
«Μια εισπνοή, μια εκπνοή, πάντοτε μ εναλλαγή»
μέχρι να πέσουν οι παλμοί, πάρε όσες χρειαστεί,
έτσι ώστε να μπορέσεις, να μου δώσεις προσοχή.
...Τί λέει; Είσαι έτοιμος; «R you ready» δηλαδή;
«Δυο» λόγια μόνο θα σε πω γιατί σε κόβω αλάνι.
Μ’ αλάθητο δε διεκδικώ, ως αμαθής, δε κάνει.
Επί ουσίας συμφωνώ, κοινό έχουμε στόχο,
μα της πορείας προς αυτό, διαφέρουμε στο τρόπο.
Έχουμε βάλει θεωρώ, αυτόματο πιλότο
κι από μηχανής θεού, προσμένουμε τον τόκο,
για να λάβει ένα χρέος, που ‘ναι δικό μας φόρτο,
κι άλλο χρέος δεν νοώ, απ΄ το κοινό μας πόθο.
Μα να σαι σίγουρος κι αυτό, λεία συντόμως θα συμβεί:
«Ο από μηχανής θεός σύντομα θα εμφανιστεί».
Μα ο της μηχανής θεός είναι πυροτέχνημα,
κατά γράμμα ακολουθεί, νόμους δίχως αίσθημα.
Κι αν δεν είμεθα έτοιμοι, όταν κοντά μας φτάσει,
τότε αδίκως θα μας ‘ρθεί, κι έτσι και θα περάσει.
Εν πάση λοιπόν περίπτωση, μάντης εγώ δεν είμαι,
ούτε ζητάω πίστωση, του χρόνου για να δούμε.
Ασχέτως τι προνόησαν, αρχαίοι προγονοί μας.
Ασχέτως αν εκτέλεσαν, θέλημα του Θεού μας.
Το θέμα είναι σήμερον τα θέλω τα δικά μας.
Κι αν συμφωνούν με του Θεού, που χουμε στη καρδιά μας.
Εμείς γαρ και άρα κι εγώ, κι εν κατακλείδι κι εσύ.
Κι εσύ ‘σ’ εμείς κι εμείς εγώ, κι άρα πάλι γαρ εσύ.
Το χρέος να αναλάβουμε, ως κι επί προσωπικού,
το λόγο να διαδώσουμε, του θεριού Τραϊανού.
Μα πως να τον διαδώσουμε, ως νεροκουβαλητές,
όταν υπάρχουν γύρω μας, μύριοι καλοθελητές;
Αυτοί που όλο βάζουνε, σε εμάς τρικλοποδιές,
και το νερό που χύνουνε, γεμίζουν με χολές.
Αυτό το μαγικό νερό, θα πρέπει να το πιούμε,
στις πλάτες και στα πόδια μας, αν πρέπει να σταθούμε.
Να γίνουμε δαίμονες του νου, ώστε να τρελαθούμε
και με το λόγο του Τραϊανού, να συγχρωτιστούμε.
Χωρίς επί του παρόντος, το τρόπο ν’ αναλύσω,
και δίχως να ‘μαι σίγουρος, ορθώς αν θα μιλήσω,
θεωρώ πως πλέον χρήζει, η μέθοδος της γραφής,
κι ας είναι επικίνδυνα πέραν πάσης λογικής,
τον Λόγο του Τραϊανού, να τον γράψουμε εμείς.
Μα είτε λόγο έλλειψης, μιας άλλης επιλογής
είτε όπως βλέπω κι εγώ, κι εσύ το αντιληφτείς,
πως είναι πια μονόδρομος, αυτός κι άλλος κανείς,
ώστε να επέλθει η ώρα, της μεγάλης αλλαγής.
Άλλωστε αυτό μας δείχνει κι ο δαιμονομετρητής
πως πλέον είν’ αδύνατη η διάδοση κατ’ ευθύς.
Κι αν η μέθοδος γραφής σου φαίνεται αδύνατη,
θα το θέσω συνοπτικώς κι επί παραδείγματι:
Ρωτάει λοιπόν ο Κύριος ο κεφαλαιοκράτης:
«Πόσο κάνει ένα και ένα; Για κάντε μου τις πράξεις.».
Ο εξυπνάκιας λογιστής, θα πει: « μα όσο θέλεις!»...
Ο έξυπνος της νομικής: «...11 αν το θέλεις!»...
Και ο εργάτης βιαστικώς, πως κάνουν δυο θα μας πει,
μα ο σοφός και συνεπής θα πάρει μολύβι και χαρτί,
κι ασχέτως ιδιότητας, θα γράψει αυτολεξεί:
 «Ένα συν ένα ίσον δυο», κι άρα θα συμπεράνει:
«ένα» , θα πει σ’ ένα γραπτό, «κι ένα δύο μας κάνει»...
Άλλο θα πει θεώρημα, κι άλλο η απόδειξη.
Άλλο να χεις το νόημα, κι άλλο μία άποψη.
Και τότε ναι, γατί όχι; Όλοι να μαζευτούμε.
Και τότε ναι, γιατί όχι; Να τον υποδεχτούμε.
Ειδάλλως τί θα κάνουμε όταν θα μαζευτούμε;
Αυτός θα βγει μπροστά κι εμείς θα τον κοιτούμε;
Αλήθεια πες μου να χαρείς, πώς το ‘χεις σαν εικόνα;
Πώς θα γίνουμε πολλοί, σε πόσα ακόμα χρόνια;
Πώς θ’ αυξηθούμε δηλαδή οι έχοντες τη γνώση;
Πώς θα μπορέσει ο Ένας, σε όλους να διαδώσει;
Αν ήταν τόσο εύκολο θα είχε γίνει ήδη.
Ελεύθερ’ είν η πρόσβαση, σ’όποιον δεν είν’ ...του συστήματος τέλος πάντων.
Ακόμα όμως κι αν συμβεί, με το ραβδί της Κίρκης,
να γίνουμ’ έξαφνα πολλοί, σαν συναυλία Βίσσης,
πώς οδηγίες πλεύσεως να διορθωθεί η βλάβη,
θα ακολουθήσει έκαστος, δίχως να καταλάβει;
Δεν μ’έχω για περίεργο ή γι αγοραφοβικό,
μα τούτο το σενάριο, μου μοιάζει ουτοπικό.
Πώς θα γνωρίζει ο πομπός, το μήνυμα στον δέκτη,
αν ελήφθη επαρκώς και τ’ άθλημ’ αν κατέχει;
Πώς θα δώσει ο στρατηγός, εντολή «ΠΥΡ!» στα πλήθη,
αν ο Έλληνας οπλίτης, για οπλίτης δεν πείθει;
Με γιούρια και με λάβαρα νίκες δεν υπάρχουν.
Οι όχλοι επανάσταση ουδέποτε δε φτιάχνουν.
Με σαματά κι αλαλαγμούς, δήθεν για την «αλλαγή»,
επισφραγίζουν τη στολή,  έκαστου κατακτητή.
Όπως τ’ αυγά δε βάφονται, με θορυβώδεις πορδές,
έτσι και δεν ορίζουνε, μπολσεβίκικες κραυγές,
ούτε τα δίκια του λαού, μα ούτε τις εποχές.
Την επανάσταση που λες, η γνώση την ορίζει,
που κάπου κάποιος έχτισε και στους λαούς χαρίζει.
Η γνώση για να παραχθεί, χρειάζεται θυσία,
υπομονή κι επιμονή κι απέραντη σοφία.
Μ’ ακόμα και να παραχθεί, τίποτα δε θ’ αλλάξει,
αν πρώτα αυτή δε σκορπιστεί, εις στου λαού τη βάση.
Ειδάλλως τζάμπα θα ‘ν’ ο κόπος, του κάθε Προμηθέα.
Ποιός ήταν και τί έκανε, κανείς δε θα χει ιδέα.
Άδοξο τέλος θα τον βρει, χωρίς να καταφέρει,
στις γενεές που έπονται, τ’ έργο του να προσφέρει.
Μ’ ακόμα και να διαδοθεί, και τ’ όνομά του δοξαστεί,
κι η Επανάσταση κι αν ‘ρθει, κι αν αλλάξ’ η εποχή,
κι όλος ο κόσμος φωτιστεί, και πλούτη πολλά κι αν δει,
αχνό θα είναι το φως μας, αχνό και τ’ όποιο κέρδος,
αν η γνώση στους πονηρούς δούλους δε δώσει τέλος.
Ο Προμηθέας θα βρεθεί, πάνω σε κάποιο βράχο.
Και ο λαός του θα θρηνεί, μέσα σε κάποιο λάκκο.
Της νέας γνώσης τους καρπούς, οι πονηροί θα κρύψουν,
και στα παιδιά τ’ έρμου λαού, ξύδι πικρό θ’ αφήσουν.
Με το αίμα τους οι λαοί τη γνώση αποκομίζουν,
και κάθε φορά σ’ εποχές, πιο έμπειρες βαδίζουν.
Μ’ επαναστάσεις ακριβές και νίκες εφήμερες,
κρατούνε μνήμες ζωντανές, απ’ όλες τις καλύτερες,
για να ‘ρθει κάποτε Νίκη, αήττητη και τελική
Προμηθέων και λαών, τ’ αίμα να δικαιωθεί.
...Και τότε θα ‘ρθει μια Γιορτή, ...ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΧ Χριστέ μου!
ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ! ΕΔΩ! ΚΑΙ ΤΩΡΑ!
ΕΔΩ ΕΙΝ Η ΕΛΛΑΣ ! ! !
ΠΑΝΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΣ ! ! !
ΤΩΡΑ ΕΙΝ Η ΕΛΛΑΣ ! ! !
ΠΑΝΤΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΣ ! ! !
ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΣ ! ! !
Ήρθε η ώρα, r we ready; I don’t know.
Ήρθε η ώρα, r we mad; I don’t feel.
Ήρθε η ώρα, r we idiot; I don’t say no.
Welcome! elasb-triaina! Let’s make a fight club. An idiotfight club. Για αρχή, Γιώργος Μεσούντας και βλέπουμε!
Μα πώς θα γίνουν όλα αυτά, αν δε μπούνε σε μια σειρά;
Μια σειρά που είναι στην ουσία, της εκστρατείας η πορεία.
ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ και μετά ΝΙΚΗ και μετά ΓΙΟΡΤΗ.
Πώς θα γιορτάσουμε αν δεν φέρουμε τη Νίκη;
Πώς θα νικήσουμε αν δε φέρουμε την Επανάσταση;
Πώς θα γίνει Επανάσταση αν δε διασκορπίσουμε τη Γνώση;
Πώς θα διασκορπίσουμε τη Γνώση, αν δεν γίνουμε εμείς οι ίδιοι Γνώστες;
Πώς θα μεθύσουμε τη πλάση, αν δεν γίνουμε εμείς οι ίδιοι Πότες;
Πώς θα χαρούν όλης της γης οι άμοιροι πονεμένοι, αν πρώτα δε μιλήσουμε εμείς οι τρελαμένοι;
Νηστεία ... η μόνη λύση σε όλα τα επίπεδα και άρα και «νηστεία»,
...ώστε να απαλλαχθεί η κοινωνία μας μια για πάντα από κάθε είδους αρρώστια και κάθε είδους τοξική ουσία.
...ώστε να έρθουν οι Αυθεντικές Απόκριες, και όλοι μαζί να γιορτάσουμε το κάψιμο του Βασιλιά Καρνάβαλου...
...του Βασιλιά DEMOCRACY.
Έτσι ώστε...
...να απαλλαγούμε από τον καρκινιάρη βασιλιά – democracy...
...να απαλλαγούμε από τον τοξικό ιό crawdism
...να απαλλαγούμε από τον καρκίνο cryptoimperialism
...να απαλλαγούμε από το διαβητικό θηρίο που παριστάνει το σύστημα εξουσίας
Μα πώς θα νηστέψουμε; Πώς θα απαλλαγούμε από αυτό το αιμοβόρο θηρίο;
Ταπεινή μου γνώμη, είναι, πως το ΛΕΥΚΟ είναι η αρχή της περιόδου νηστείας.
Το ΛΕΥΚΟ είναι η μόνη μας δημοκρατική επιλογή, ώστε να ξεκινήσει μία διαδικασία αποτοξίνωσης.
Θεωρώ λοιπόν πως στις επόμενες εκλογές, πρέπει όλοι να επιλέξουμε αυτό, όπου στις τελευταίες εκλογές είχε τη μεγαλύτερη αυξητική τάση.
Μεγαλύτερη αυξητική τάση ακόμα και από την αρσενική Παπαρήγα του κεντρώου χώρου του βασιλίκ πολιτίκ ντεμοκρατίκ μας φάσματος.
Να αφεθούμε στο κύμα που παρουσιάζει τη μεγαλύτερη δυναμική.
Για να μη πω καλύτερα ...Να αφεθούμε στο μοναδικό κύμα που παρουσιάζει δυναμική.
Τώρα που ήδη έχει διαμορφωθεί ως η άποψη με τη μεγαλύτερη αυξητική τάση.
Για να μη πω καλύτερα ...Τώρα που ήδη έχει διαμορφωθεί ως η μοναδική άποψη με αυξητική τάση.
Στις επόμενες εκλογές, θα πρέπει να ψηφίσουμε όλοι ΛΕΥΚΟ.
ΛΕΥΚΟ, που σημαίνει ΜΑΥΡΟ.
ΛΕΥΚΟ που σημαίνει ΆΚΥΡΕΣ ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ.
ΛΕΥΚΟ, σαν τους πάγους του αρκτικού κύκλου, για να παγώσουν τα χαμόγελα και τα βλέμματα όλων των υποψηφίων και όλων των κεφαλαιοκρατών μνηστήρων …και να νιώσουν τον θάνατο τόσο σίγουρο δεδομένο που θα απορούν ακόμα πώς μπορούν και αναπνέουν...
…ΛΕΥΚΟ και ΜΑΥΡΟ σαν τη θρυλική Όρκα που βασιλεύει στο κόσμο της θάλασσας
 …σαν τα Χελιδόνια που φέρνουν την Άνοιξη
…τι άλλο θα πρέπει να σκεφτώ για να σας πείσω!; ...Να δω τι θα κάνουν ο «σερ» και ο Κορνήλιος του Αρκά όταν θα έχουν απέναντί τους τις Όρκες… Να δω τι θα κάνουν οι καρχαρίες της Νέας Υόρκης, όταν οι Όρκες θα κόβουν βόλτες στις εκβολές του Χάντσον Ρίβερ… τότε που η Νέα Υόρκη θα βουλιάξει, και η Τρίαινα το κόσμο θα τραντάξει! Τί να κάνουμε; Τον Σόλωνα πολύ τον άκουσαν, λίγοι τον πίστεψαν, και ακόμα πιο λίγοι τον θυμήθηκαν έστω λίγο πριν το τέλος τους...
ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΛΕΥΚΟ. Αν όχι τώρα ...πότε; Στις επόμενες εκλογές πρέπει να ξεβρακώσουμε το βασιλιά και μετά να τον κάψουμε τον πουσταρά. Να κάψουμε τον βασιλιά καρνάβαλο ...τον καρνάβαλο βασιλιά – democracy... Με το λευκό θα τον ξεβρακώσουμε και έπειτα με τις προτάσεις μας θα τον κάψουμε. Με το λευκό θα διώξουμε όλους τους κοπρίτες και με τις προτάσεις μας, και άρα και με το Σύνταγμα, θα φέρουμε τη Δημοκρατία. Έπειτα θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε τους κεφαλαιοκράτες εξουσιαστές που κρύβονταν 3 αιώνες τώρα πίσω από τον βασιλιά – democracy και καμιά εικοσαριά πίσω από το βασιλιά – monarchy. Μετά έχουν σειρά αυτοί να καούνε. Αυτοί που κρύβονται πίσω από τη Ρώμη, το Φανάρι και το Κρεμλίνο και περίμεναν στη γωνία αυτούς που κρύβονται πίσω από τη Νέα Υόρκη, το Λονδίνο και το Βερολίνο. Όλοι όμως έχουν ένα κοινό. Είναι Γερμανοί. Όλους αυτούς τους Γερμανούς όμως, στην επόμενη γωνία θα τους περιμένουμε εμείς με το δαδί στο χέρι. Ναι, αυτό του Προμηθέα, με τη φλόγα τη καθαρτική, την αέναη. Μαζί με αυτούς, θα κάψουμε και όόόόόόόλους τους δούλους. Από τους σιωνιστές και τους μασόνους, μέχρι τους δοσίλογους τους τελευταίους και τους γνωστούς αγνώστους αρουραίους.
Όπως και να έχει με το Λευκό ανοίγει ο δρόμος και ο διάλογος για νέες προτάσεις και μία από αυτές θα είναι σίγουρα και οι προτάσεις του ΕΑΜ Β’. Ανοίγει ο δρόμος για να υποδεχτούμε τον Τραϊανού Παναγιώτη. Να αποτελέσει μία από τις προτάσεις που θα μπορούμε να επιλέξουμε. Η πρόταση, που για εμάς είναι απόλυτη επιλογή, και οι λόγοι για τους οποίους την υποστηρίζουμε, προκύπτουν τόσο από το καταστατικό και το πρόγραμμα (eamb.gr), όσο και από τον αρχηγό του και το έργο του (ydrohoos.gr // eamb-ydrohoos.blogspot.com).
Θα γίνει μεγάλο πάρτι και δε πρέπει να λείψει κανείς. Άλλωστε αυτό είναι το χρέος μας. Να βάλουμε τα καλά μας και να είμαστε στην ώρα μας στη μεγαλύτερη γιορτή της Ανθρωπότητας. Στο μεγαλύτερο πάρτι ever! Για να γίνει όντως αυτό το πάρτι, δε φτάνει να είμαστε όλοι εκεί. Θα πρέπει, έστω κάποιοι από τους όλους να βάλουν το χεράκι τους. Άλλοι να φέρουν τις μπύρες, άλλοι τα κρασιά, άλλοι τα τσίπουρα, άλλοι τα σφηνάκια, άλλοι τα παγάκια, άλλοι τα φρούτα, άλλοι τα εδέσματα, άλλοι τα όργανα, άλλοι τους μαέστρους, άλλοι τους μουσικούς, άλλοι τους δισκοθέτες, άλλοι τους δίσκους αλλαγής πλεύσης και αποκατάσταση βλάβης, άλλοι τα κομφετί, άλλοι της γριάς το μαλλί, άλλοι τις σερπαντίνες, άλλοι τα ηχεία, άλλοι τους προβολείς, άλλοι το κέφι τους κι ό,τι άλλο γιορτινό τούς κατέβει στο κεφάλι τους.
Μα πώς θα συντονιστούμε;
Μέθοδος συντονισμού διά της επαναλήψεως. Ξεκινάμε με απλά πράγματα.
Αν ταμπουριάζουμε, κάθε Κυριακή ραντεβού στη σελίδα των φίλων του Παναγιώτη Τραϊανού. Να τρελάνουμε τον δαιμονομετρητή.
Αν οδηγούμε, κάθε Κυριακή κορνάρουμε εορταστικά, σαν γάμος να ναι με χαρά, μη περιμένεις λίστα.
Μα πώς τη φωνή του Παναγιώτη διαδίδουμε;
Αν ταμπουριαζόμαστε τιτιβίζουμε παντού τον λόγο του Τραϊανού.
Αν νυχτοπερπατούμε, με grafity τους δρόμους διακοσμούμε και παντού έντυπα κολλούμε «eamb-ydrohoos.blogspot.com» και τα λοιπά.
Μα πώς τη γνώση του Παναγιώτη διασκορπίζουμε;
Εδώ είναι τα δύσκολα!
Σε αυτό αποσκοπεί ο ΕΛΑΣ Β και η ΤΡΙΑΙΝΑ. Είναι ένας χώρος προπόνησης για όσους προσπαθούν να ξυπνήσουν τους συμπολίτες τους.
Όποιος θέλει με όποιον άλλον θέλει. Είτε γνωρίζει είτε όχι. Είμαστε έτοιμοι; Ήμαστε δεν ήμαστε έτοιμοι, ήμαστε έτοιμοι;
Το μέλλον, αλλά και το ΠΑΡΟΝ είναι στα χέρια μας, ...στη γενιά μας,  ...στη γενιά των Υδροχοϊστών. Η Γενιά των Υδροχοϊστών είναι οι δύο γενιές που γίνονται μία. Η Γενιά των πενηντάρηδων και των τριαντάρηδων. Η γενιά των πανελληνίων και η γενιά των παιγνίων. Η γενιά με τους σκληρούς όρχεις και η γενιά με τους οργισμένους φαλλούς. Η πιο καταρτισμένη γενιά και η πιο δαιμονισμένη γενιά. Η γενιά με τη καλύτερη εκπαίδευση και η γενιά με τη καλύτερη παιδεία.
Μαζί με αυτούς έπονται και οι νεότεροι αλλά και οι αρχαιότεροι. Θα προσκολλήσουν πάνω σε αυτό που εμείς θα πρεσβεύσουμε. Προς το σκοπό αυτό θεωρώ πως πρέπει να πάρουμε τη γνώση στα χέρια μας. Να πάρουμε τα όπλα στα χέρια μας. Και φυσικά ...τί καλύτερο από το να εντρυφήσουμε πάνω στα πιο καλοραμμένα, ...πιο ανθεκτικά και πιο καθαρά «σεντόνια». Πάνω στο λόγο του Παναγιώτη Τραϊανού. Πώς όμως θα πάρουμε αυτή τη γνώση πάνω μας; Θα τη μάθουμε παπαγαλία; Θα κάνουμε κηρύγματα; Ο μόνος τρόπος για να επέλθει η επίγνωση, κατά τη ταπεινή μου άποψη, είναι να επέλθει ζύμωση. Καταρχήν, να απαντήσουμε όλοι στο ερώτημα αν κατανοήσαμε και έπειτα να προτείνουμε λύσεις. Κι έπειτα να ψηφήσουμε. Κι έπειτα να τις απαιτήσουμε. Όχι με Α και ΟΥ αλλά με κλικ. Δε θέλει και πολύ κλικ κλικ. Στο παρά πέντε είμαστε. Ένα κλικ θέλουμε. Ένα τσαφ και όλα αλλάζουν! Είναι στο χέρι μας πλέον! Καταλάβαμε; Γνωρίζουμε; Ξέρουμε τί θέλουμε; Ξέρουμε πως θα γίνει αυτό που θέλουμε; Ε, άντε βάλτε ένα χεράκι!
Αν δεν έχετε άποψη, φτιάξτε την. Υλικό υπάρχει. Ξεκινήστε από το eamb-ydrohoos.blogspot.com και συνεχίστε μέχρι όπου σας βγάλει. Αν συμφωνείτε με τον Παναγιώτη Τραϊανού, διαδώστε το λόγο του. Κι αν συμφωνείτε πως αυτό δεν αρκεί, τότε θα πρέπει να πάρετε τη κατάσταση στα χέρια σας. Αν αντιλαμβάνεστε την ανάγκη να είστε ανεξάρτητοι και να βασίζεστε στη δικιά σας πλάτη και στα δικά σας πόδια, πάρτε τη γνώση του στα χέρια σας και οικειοποιηθείτε την. Διαβάστε, μελετήστε, προβείτε σε άσκηση αυτογνωσίας και γράψτε τις απόψεις σας. Φτιάξτε blog, ιστοσελίδες, επεξεργαστείτε τη γνώση που παρέχεται, συμπληρώστε τη, μεταφράστε τη, διορθώστε τη, ΡΩΤΗΣΤΕ αν έχετε απορίες, κενά, δεν ‘ν’ κακό. Όλοι είμαστε εδώ για τον ίδιο σκοπό. Αυτή η ιστοσελίδα φτιάχτηκε με αυτό το σκοπό. Να αποτελέσει κόμβο και σημείο αναφοράς.
Να αποτελέσει εργαστήρι ζύμωσης, προπόνησης και αυτογνωσίας. Δεν είναι προσωπικό ιστολόγιο. Ο «Γιώργος Μεσούντας» εκτελεί απλά χρέη διαχείρισης χωρίς αυτό να σημαίνει πως εκπροσωπεί το σύνολο των αναγνωστών. Δεν εκπροσωπεί παρά μόνο μία μικρή ομάδα «Γιώργηδων» συγκεκριμένης ιδιοσυχνότητας. Των «Γιώργηδων» που εμπνέονται από την Μεσούντα. Ο καθείς μπορεί να φτιάξει το δικό του προσωπικό ιστολόγιο και τη δικιά του ομάδα (άπειρες οι πηγές έμπνευσης) και αν θέλει μπορεί να συνδέσει το έργο του με την elasb-triaina.blogspot.com. Ο Ε.Λ.Α.Σ. Β’ αποτελεί κοινόχρηστη κληρονομιά, προσφορά του Άρη σε όλους τους Έλληνες Πολίτες που έπονται, προκειμένου να ολοκληρώσουν την μία και μοναδική αποστολή του. Την εφαρμογή των αρχών του Ε.Α.Μ. Β’. Γιατί... πολλά χρόνια πριν γεννηθεί ο Τραϊανού, ο Άρης έκλεισε μαζί του ραντεβού!
Από την άλλη η Τρίαινα είναι σύμβολο οικουμενικό και ανήκει σε όλους όσους επιθυμούν να την κρατήσουν στα χέρια τους. Ανήκει όχι απλά στους Έλληνες πολίτες, αλλά σε όλους τους Έλληνες της γης ασχέτως της αίματος καταγωγής. Ανήκει σε όλους τους ανθρώπους που αγωνίζονται για την ελευθερία και τη δικαιοσύνη. Η Τρίαινα εμπεριέχει το συσσωρευμένο πανανθρώπινο πλούτο, τη συσσωρευμένη πανανθρώπινη γνώση, το σύνολο των επιστρατευμένων Ελλήνων και άρα είναι το όπλο με το οποίο η ανθρωπότητα θα ολοκληρώσει την αποστολή της. Ως λοιπόν οικουμενικός χώρος κοινοκτημοσύνης, θεωρητικά απευθύνεται σε όλους, μα πρακτικά απευθύνεται στους εν δυνάμει Ελασίτες και Υδροχοϊστές. Σε αυτούς που νιώθουν έτοιμοι να δηλώσουν έτοιμοι και να συνδράμουν ενεργά στη προσπάθεια επίγνωσης. Έχουμε πολλά να πούμε ...και ακόμα πιο πολλά να πράξουμε!
Πρέπει να δηλώσουμε έτοιμοι και ας μην είμαστε γιατί μόνο έτσι θα γίνουμε. Γιατί αν δε βουτήξεις στα παγωμένα νερά δε θα μάθεις ποτέ αν είσαι έτοιμος για να πέσεις σε αυτά. Μέσα από αυτό το χώρο προετοιμαζόμαστε, προθερμαινόμαστε και μετά Σύνοψη. Και μετά Σύνταγμα! Και μετά...
Και μιαν αυγή, μια Κυριακή, μια ‘πίσημον ημέρα,
αγεμήσαμε τα φύσερα, λυτρωτικόν αέρα!
Κατέβηκε ο γίγαντας μ’ ένα δαδί στο χέρι,
ερίξε φώτα στις σπηλιές και χάρηκε τ’ ασκέρι!!!
                       
Άιντε να σταθούμε στα πόδια μας!
ΖΗΤΩ Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ!
                       
ΖΗΤΩ Ο ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ!
#R we ready? ...ελάτε να γνωριστούμε!
#R we mad? ...ελάτε να αναμετρηθούμε!
...για να πάρουμε τα όπλα στα χέρια μας
...για να γίνει η θεωρία πράξη
Ε.Λ.Α.Σ. Β΄ - ΤΡΙΑΙΝΑ
elasb-triaina.blogspot.com
Για την ώρα που ήρθε λοιπόν, αυτά τα λίγα είναι αρκετά.
Γι αρχή καλό μας ζέσταμα, να προετοιμαστούμε και μέχρι το ξημέρωμα το βήμα μας να βρούμε!
Καλά Χριστούγεννα, ...καλά Ελληνούγεννα!
Γιώργος Μεσούντας
Ανεξάρτητος ...μα συνάμα «εξαρτημένος» αναγνώστης του Παναγιώτη Τραϊανού.
Ανυπότακτος ...μα συνάμα «υποταγμένος» στις αρχές τους Ε.Α.Μ. και του Ε.Α.Μ. Β’.
Ανένταχτος ...μα συνάμα «συντεταγμένος» στις οικουμενικές αρχές του Ελληνισμού και του Υδροχόου.
ΥΓ 1.
ΏΩ Ώ, ώωω ώ! Τί έχουμε εδώ;
Βλέπουν καλά τα μάτια μου, για θα τρελαθώ;
Καλώς μου τα καλώς μου τα, τα μάτια τα γατίσια!
Καλώς μου τα καλώς μου τα, στα ξωτικά Παρίσια!
Καλώς τα κι ας αργήσανε τα της Εσπερίας,
τα νόστιμα νέα φρούτα της εβραιοκρατίας!
Μαθαίνω Σκάρλετ Γιόχανσον το λένε το κορίτσι,
κι ευθύς στέλνει το μήνυμα «Ελάτε στο Παρίσι!».
Προτού καν να την πακτώσουν, η νέα τάξη ψοφά
κι ολοταχώς επιστρέφουν, στα λημέρια τα παλιά.
Έρχονται ξανά να γλείψουν εκεί που κατουρούσαν,
μα τί άλλαξε δε βλέπουν, αλλού αυτοί κοιτούσαν.
Εν πάση λοιπόν περίπτωση χρέος έχω θεωρώ,
να στείλω αυτό το μήνυμα, στο κόσμο τον απλό,
που κατά λάθος βρέθηκε στη νέα Βαβυλώνα,
και κινδυνεύει να βρεθεί, κάτω από το χώμα
και θέλει μία πρόφαση να σηκωθεί να φύγει
ενός τρελού το σκούντημα, αν δεν το χει κάνει ήδη...
Κι ας κάνω λάθος, κι ας είμαι ηλίθιος, κι ας είμαι τρελός!
Εις την αγγλική λοιπόν, ιδού ο συναγερμός!
ATTENTION! WARNING MESSAGE AT NEW YORK CITIZENS - 21 / DEC / 2016
Ιn 2016, New York is going to «sink»,
but until 2019 New York is really going to sink!!!
Hey you Nycers, listen to the voice of Mediterranean World,
Go away; Go away immediately for New York’s way.
Is not only one, neither two, neither three, the reasons this disaster is going to be.
Is not only one, is not only two the reasons you have to pick up from this blood city.
Hey listen to us, listen to us. Go away from New York’s way.
Do you know the story of Solon? No Solomon. Solon. Do you know what happen to the king who Solon gave him his advises and then he ignored him?
Do you know what else Solon told us? He told us about Atlantis. Οκ. It is weird. I know that it is weird.
But both of these stories give one very good lesson of the circle of life of imperialism: “The same mistakes follow the same results.”
But, in the N.Y.’s case the possibility to be sank, is extremely positive. Why?
Because there are different kind of powers, where are meeting in the same place on the same time. Hurricane it looks like.
The reasons are many. One is the nature. Atlantic Ocean is getting bigger and river deltas are very sensitive on this.
Especially the “deltas” of “tiger” rivers and Hudson River is a “tiger” river.
“Tiger” Rivers are having “3d” deltas, and when a “3d” delta “touches” the most dangerous ocean ...it is not the safest place to build the “Capital of the World”...
They are really idiots that kind of imperialists, who build a 7heel city upon a “tiger” river.
But the most important reason is that the new world order, is giving back the ring to the British king and the rest European Powers.
So, the new owners want to stamp their decisions. And stamp means to destroy the old capital of the previous world order.
Think is weird? Think about what happen in London in 1666. In that age the new capital of the world was planned to be New Amsterdam.
In 1664 New Amsterdam became New York. And in 1666 London was burned out.
For them, New York City is just a warehouse.
And usually when someone wants to hide his past, guess what he does. Burns the warehouse!
So, either for natural reasons, either symbolic reasons, either practical reasons, New York is not any more the appropriate place to be.
There are also other reasons, which is not need to be mentioned.
In any case, watch the Zionists citizens of New York especially, and U.S.A. generally, who travel in Europe with one – way tickets. Do they know something?
...By sure, aliens won’t come in our planet. But sure rich Jews of USA will come back to Europe.
...By sure the planet will not be destroyed. But New York will be.
Think about. Wish to be wrong. Wish peace everywhere and forever.
George Mesountas. An idiot, stupid, crazy, but original Greek, original Macedonian, who is fell in love with wise, spiritual beauty, the Aquarius Age and more else in time.
Υ.Γ.2
Μωρή Λάμια Ολυμποπαρέα, ναι εσένα λέω. olympia.gr.
Άκουσε να σε πω κάτι και βάλτο καλά στον σάπιο νου σου.
Πάρ’ τ’ αλλιώς. Θα βρεις.
Ξέρεις... δεν είναι όλοι οι καιροί ίδιοι για τους Φλωράκηδες.
Δεν θα βλέπουν εσαεί τα κεφάλια των Άρηδων κρεμασμένα σε πλατείες και αυτοί απλά θα κοιτούν.
Αλλάζουν οι καιροί, και τότε εσείς οι Φλωράκηδες δε θα μπορείτε να κοιτάτε του Άρηδες.
Αλλά τότε να σαι σίγουρη πως και οι Άρηδες πάλι δε θα μπορούν να σας κοιτούν, αλλά για άλλους λόγους.
Όπως δε μπορείς και δε σ’ ενδιαφέρει να δεις τη λάσπη κάτω απ’ τα πόδια σου, έτσι συμβαίνει και με τα φίδια, τα σκουλήκια τους kerkireikus και πάσης varius arureikus.
Με αυτούς που παριστάνουν τους φίλους ενώ δεν είναι.
Άλλαξε ρεπερτόριο, αλλιώς, άδειασε μας τη γωνιά πριν για σένα είναι αργά.
Ά ...και που σαι, καθώς κωλοτρίβεσαι στις γκλίτσες των Άρηδων, μη τους ψάχνεις μονόπλευρα εξ αριστερών. Άρης είναι αυτός. Φαινόμενο είναι αυτό. Απ’ όπου θέλει έρχεται κι όπου θέλει βαρά. Μια από αριστερά, μια από δεξιά, μια από κάτω, μια από πάνω. Μια Κλάρας, μια Ωνάσης...

...μια Κ.Α.Ε., μια Πλανήτης, μια Θεός. Από μηχανής. Εν καιρώ...
Για ένα πράγμα να είσαι σίγουρη...
 ...τελικά θα τον μεθύσουμε τον Ήλιο! Ώ ναι, σίγουρα ΝΑΙ!

 http://elasb-triaina.blogspot.gr/2016/12/hvh.html

8 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

http://elasb-triaina.blogspot.gr/2015/01/blog-post.html

μπραβο περικλη,που το ανεβασες !! ειναι φοβερος!!
σου εστειλα και ενα ακομα!! απιστευτος!!.
Στην ποιηση ειναι απιστευτος!!!.
ελενη

eucharist tassilli είπε...

οτι ναναι.......

λευκο η' αυτοχειρια... τι να διαλεξω,αραγε....

Ανώνυμος είπε...

Δεν είναι "οτι να'ναι" tassilli, θέλει πολύ δουλειά και κόπο για να γράφεις τέτοια κείμενα και μάλιστα σε καιρούς δύσκολους. Πίστη σε όσους αγωνίζονται μόνοι τους.
Παναγιώτης

Ανώνυμος είπε...

Εσυ,,,,
θα σε βοηθησω!!
αυτοχειρια..να κανεις και καλο..
ελενη

Agisilaos είπε...

Εάν είσαι καλοπληρωμένο τρολ,γράφεις ακόμα μακρύτερα κείμενα δια τα χάπατα.

Ανώνυμος είπε...

Δείξε σεβασμό... λες να ναι οι txc από πίσω; ...Λες;
Πάντως μιλάμε για τρελό σίγουρα...

George Mesountas είπε...

Τα σέβη μου ! ! !

...Έστω και ετεροχρονισμένα...

Είσαι ωραίος Πέρι. Περικλής, σωστά;

Έχω μια ιδέα, να σου πω σχετικά;

Εφημερίδα του Υδροχόου...!

Για φαντάσου!

Εβδομαδιαία ηλεκτρονική εφημερίδα, με ένθετα και ειδικές στήλες!

Και αργότερα Ραδιόφωνο του Υδροχόου!

Χαμός θα γίνει! Εν καιρώ...

Ανώνυμος είπε...

George Mesountas

Mια εβδομαδιαία ηλεκτρονική εφημερίδα, με ένθετα και ειδικές στήλες είναι ότι πρέπει και σίγουρα θα κερδίσει κόσμο. Mια εβδομαδιαία ηλεκτρονική εφημερίδα, που θα ασκεί κριτική στο καταστημένο με αποσπάσματα των κειμένων του Υδροχόου. Mια εβδομαδιαία ηλεκτρονική εφημερίδα, με άποψη και στυλ.

peri δηλάδη Περικλής