Συνολικές προβολές σελίδας

Τρίτη, Αυγούστου 01, 2017

Αντίο στην αυτοκράτειρα της νουβέλ βαγκ Ζαν Μορό....σε μια εποχή σήψης και παρακμής.....Eίχε κάτι το απίστευτο. Δεν προκαλούσε. Το αριστοκρατικό 8ο διαμέρισμα στο Παρίσι είναι ένα τομέας με πολλά θέατρα, ξενοδοχεία, καταστήματα, καφέ.... εκεί γεννήθηκε η Ζαν Μορό και από εκεί έφυγε.

Είναι αμέτρητοι οι ρόλοι της που θα μπορούσαν να συμπεριληφθούν σε μια τέτοια λίστα, αφού ακόμη και σε όχι σπουδαίες ταινίες, η Ζαν Μορό έδινε πάντα σπουδαίες ερμηνείες, και σε μια καριέρα που απαριθμεί τόσες ταινίες, στην Γαλλία την Αμερική την μεγάλη Βρετανία ή και ολόκληρο τον κόσμο, το πρόβλημα δεν είναι να βρεις δέκα ερμηνείες της που να ξεχωρίζουν, μα να διαλέξεις από τόσες πολλές, μόνο δέκα...
Αποτέλεσμα εικόνας για jeanne moreau
... Ασανσέρ για Δολοφόνους του Λουί Μαλ (1958)

Αν και η καριέρα της μετρούσε ήδη αρκετές ταινίες, η Ζαν Μορό έλαμψε με την ένταση μιας συγκλονιστικής σταρ στην πρώτη της αυτή συνεργασία με τον Λουί Μαλ. Στο ύφος ενός φιλμ νουάρ αλλά με την ανάσα της νουβέλ βαγκ να το εμψυχώνει και την μουσική του Μάιλς Ντέιβις να δίνει τον τόνο, η Μορό υποδύεται συγκλονιστικά την γυναίκα που οργανώνει με τον εραστή της την δολοφονία του άντρα της και παραδίδει μια σπουδαία εκδοχή μιας απόλυτα δικής της φαμ φατάλ.


les amants οι εραστές 607
Οι Εραστές (1958) του Λουί Μαλ

Το φεστιβάλ Βενετίας αναγνώρισε την σπουδαία ερμηνεία της δίνοντάς της ένα βραβείο, οι Αμερικανοί σοκαρίστηκαν με την ελευθεριότητα μιας ταινίας που δίνει σε μια γυναίκα την άνεση να αγαπήσει και να απατήσει, ο Λουί Μαλ ερωτεύτηκε την πρωταγωνίστριά του και η Ζαν Μορό καθιερώθηκε ως ένα ερωτικό σύμβολο. Μοναδικά μαγνητική ίδια δεν έβλεπε τον εαυτό της ως μια όμορφη γυναίκα απλά έλεγε πως «οι σκηνοθέτες μου έβλεπαν πάνω μου την ανάκλαση της γυναίκας των ονείρων τους».


la notte η νύχτα 607
Η Νύχτα του Μικελάντζελο Αντονιόνι (1961)


Σε αυτό το πορτρέτο της μονοτονίας του ζευγαριού και της σύγχρονης αποξένωσης, η Ζαν Μορό κατορθώνει να συλλάβει την απελπισία, την μοναξιά και την κενότητα του χαρακτήρα της, σε ένα φιλμ που μοιάζει τόσο λεπτεπίλεπτο μα και διαπεραστικό όσο και η ομορφιά της. Μια επίσκεψη σε έναν φίλο που πεθαίνει, ένα αμήχανο φλερτ, μια νυχτερινή βόλτα στο Μιλάνο, τόσα πολλά συναισθήματα σε ένα βλέμμα σε ένα λύγισμα του κεφαλιού.
jules et jim ζιλ και τζιμ 607
Ζιλ και Τζιμ του Φρανσουά Τριφό (1962)


Ορίζοντας την νουβέλ βαγκ κι ένα είδος γαλλικής γοητείας που δεν ξέρεις αν το σινεμά την κατέγραψε ή απλά την εφηύρε, η Ζαν Μορό υποδύεται εδώ την Κατρίν μια ανέμελη, ατίθαση, απρόβλεπτη, αυθόρμητη, σχεδόν μαγική γυναίκα αποφασισμένη να ζήσει τη στιγμή και την παράτολμη σχέση της για δυο φίλους. Ο Φρανσουα Τριφό έγραψε για την πρωταγωνίστριά του «η ποιότητά της σαν ηθοποιός αλλά και σαν γυναίκα έδωσε ζωή στην Κατρίν μπροστά στα μάτια μας, την έκανε πιστευτή, τρελή, παθιασμένη, κτητική, μα πάνω απ όλα αξιαγάπητη».
αγν
Θόδωρος Αγγελόπουλος και Ζαν Μορό στα γυρίσματα του «Μετέωρου Βήματος του Πελαργού»
la baie des anges το λιμάνι των αγγέλων 607
Το Λιμάνι των Αγγέλων του Ζακ Ντεμί (1963)

Για μια ακόμη φορά η Ζαν Μορό υποδύθηκε μια γυναίκα που δεν φοβήθηκε να αναμετρηθεί με την ζωή της και τις επιλογές της εγκαταλείποντας τον άντρα της και τα παιδιά της, αναζητώντας συγκινήσεις και χρήμα στα Καζίνο της Ριβιέρα. Μια γυναίκα που θα μπορούσε να μοιάζει φτηνή και επιφανειακή, μα που αποκτά χάρη στην ερμηνεία της βάθος κι ένταση που ξεπερνούν τα ελαττώματά της.

Δεν υπάρχουν σχόλια: